خودارضایی یکی از رفتارهای جنسی شایع در میان نوجوانان و جوانان است. درباره آن دیدگاههای مختلفی وجود دارد؛ برخی آن را رفتاری طبیعی میدانند و برخی دیگر درباره پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی آن هشدار میدهند. هدف این ارائه، بررسی واقعبینانه این پدیده است تا بتوان با دید بازتری نسبت به آن تصمیم گرفت.
خودارضایی به تحریک اندام جنسی برای رسیدن به لذت جنسی بدون رابطه با فرد دیگر گفته میشود. این رفتار معمولاً در خلوت و در واکنش به کنجکاوی، فشار جنسی یا اضطراب انجام میشود.
اگرچه تحقیقات علمی ثابت نکردهاند که خودارضایی در حد نرمال آسیبزا باشد، ولی در صورت افراط، میتواند عوارضی به همراه داشته باشد:
خستگی و ضعف جسمی
کاهش انرژی عمومی بدن
احساس کوفتگی در اندامها
در مواردی، کاهش کیفیت خواب یا بیخوابی
بخش قابل توجهی از آثار خودارضایی به جنبه روانی آن برمیگردد:
احساس گناه، مخصوصاً در جوامعی با فرهنگهای سنتی
اضطراب یا افسردگی خفیف پس از انجام مکرر آن
احساس تنهایی و انزوا
وابستگی ذهنی و عادت رفتاری
گاهی خودارضایی باعث افت تحصیلی یا کاری بهخاطر درگیری ذهنی زیاد میشود
ممکن است فرد بهتدریج از روابط اجتماعی واقعی فاصله بگیرد
در فرهنگ دینی، بهویژه اسلام، خودارضایی عملی ناپسند و حرام شناخته شده و به پرهیز از آن سفارش شده است
اگر فرد:
روزانه چندین بار خودارضایی کند
نتواند آن را کنترل کند
بهخاطر آن از روابط اجتماعی، تحصیل یا کار باز بماند
بهتر است با مشاور یا روانشناس گفتوگو کند.
ورزش روزانه و منظم
مشغول نگه داشتن ذهن با فعالیتهای هنری یا مطالعاتی
کاهش تنهایی و خلوتهای طولانی
تقویت روابط خانوادگی و اجتماعی سالم
درخواست کمک حرفهای در صورت ناتوانی در کنترل رفتار
29,000 تومان
