نوعی خودقربانی عقیدتی به قصد دیگرکشی و صدمه زدن به غیر (دشمن) است.
در این نوع از خودکشی فرد دست به طراحی و اجرای یک برنامه تخریبی میزند که طی آن خود را وسیله آسیب زدن به دشمن قرار می دهد و از بین می برد.
این شکل خودقربانی رامیتوان نوعی حمله منفعلانه به دشمن دانست.
عامل حمله انتحاری دارای هدف است وی برای هدف اش دست به طراحی برنامهای میزند که منجر به مرگ خودش و دیگران میشود.
حمله انتحاری در طول تاریخ بسیار کم به وقوع پیوسته که به عنوان نمونه میتوان از حادثه پرل هاربر نام برد. امروزه این اقدام بسیار شایع شده و بیشتر رخ میدهد.
بزرگترین نمونه امروزی آن را حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آمریکا می خوانند، که طی آن ۱۹ حملهگر انتحاری کنترل چهار فروند هواپیمای مسافربری را در اختیار گرفتند و آنها را به برجهای دو قلوی مرکز تجارت جهانی نیویورک و ساختمان وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) کوبیدند و جان ۲۹۷۳ نفر را گرفتند.
حمله انتحاری مترو لندن، حملات انتحاری فلسطینیها علیه اسرائیلیها و برخی حملات نیروی مقاومت عراق ضد ارتش آمریکا را میتوان به عنوان نمونههای دیگر حملات انتحاری نام برد.
بهکارگیری عملیات انتحاری از سوی گروهکها میتواند دلایل مختلفی داشته باشد اما مهمترین دلیلش کم هزینه بودن و برد رسانهای و امنیتی بالای آن است.
هرچند به لحاظ فقهی نیز مفتیهای وهابی تلاش دارند آن را یک اقدام مقدس جلوه دهند.
حملات انتحاری را میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد:
1- حمله انتحاری با هدف :نوع با هدف به قصد آسیب زدن به فرد یا افرادی معین به انجام میرسد و ممکن است افراد دیگر حاضر در محل نیز کشته شوند یا آسیب ببینند.
2- حمله انتحاری بی هدف : نوع بی هدف برای نا امن کردن فضای اجتماعی و سیاسی مورد نظر و برانگیختن ترس و وحشت عمومی طراحی میشود.
هر دو شکل حمله انتحاری در یک بستر شهری به وقوع میپیوندد.
در اقدام انتحاری احتمال زیادی وجود دارد که هر فرد بیگناهی کشته یا زخمی شوند.
شما میتوانید بخشی از اسلاید های پاورپوینت عملیات انتحاری را در گالری تصویر مشاهده کنید.
39,900 تومان
